In de rust van het WK zag ik een televisie-reclame van Blootgewoon.nl. Een aangename afwisseling met alle reclames die je iets proberen te verkopen. Deze reclame verkocht niets. Ze ging over een levensstijl: naturisme.
Het deed me denken aan mijn jeugd. Mijn ouders waren geen 'echte' nudisten. We bezochten geen nudistencampings. Maar toch waren we vaak naakt. Op de eindeloze stranden en duinen bij Bordeaux bijvoorbeeld.
En mijn vader fotografeerde graag. Hij fotografeerde ook mijn moeder, soms topless of naakt. In hun slaapkamer hing een enorme foto van mijn moeder in een rotsbedding van een rivier in de Ardèche. Vriendjes die dat zagen als ze kwamen spelen vonden het raar. Maar ik was er juist trots op. Ik zag het als een vorm van genegenheid.
Het heeft mijn kijk op bloot ongetwijfeld beïnvloed. Als 10-jarige verdedigde ik al dat mijn moeder topless in ons huis hing. Dat was mijn normaal. In mijn fotografie merk ik dat ik het prettig vind om die ontspannen sfeer van ongedwongen naaktheid in de natuur samen met een model weer op te zoeken. Ik zet niet teveel in scène. Voor mijn series 'Models Nature' en 'Nearby Nature' ga ik samen met het model aan de wandel. Samen op zoek naar plekken die ons inspireren.
Zo'n fotoshoot heeft veel weg van naaktrecreatie. En gelukkig is dat niet zomaar verboden in Nederland. Je mag in Nederland naakt zijn op plekken die daarvoor 'redelijkerwijs geschikt zijn'. Een rustig bos of afgelegen strand bijvoorbeeld. En zo nu en dan heb ik ook op plaatsen geshoot die op het eerste gezicht minder geschikt zijn, zoals in Nijmegen. Dan geldt voor mij de regel dat je er niemand mee lastig moet vallen. Dus je wacht rustige momenten af en zorgt voor bedekking als er mensen aankomen.
Maar bloot is eigenlijk helemaal zo gewoon niet meer. Veel mensen brengen een groot deel van hun vrije tijd door op social media waar naakt een zeldzaam fenomeen is. Om discussie te voorkomen hanteren bijna alle grote platforms zeer strenge regels rondom naakt. Niet omdat het per definitie problematisch is, maar omdat algoritmes geen nuance kennen. Ze maken geen onderscheid tussen erotiek, kunst, documentaire fotografie of simpelweg een menselijk lichaam. Mijn eigen account is ook al meerdere keren op de zwarte lijst terecht gekomen. En twee keer zelfs complete verwijderd. Nu is mijn Instagram wel weer online maar met kunstingrepen zoals balkjes voor de tepels. Het gevolg is dat we steeds minder gewend raken aan gewoon bloot.
De reclame van de NFN bracht me onverwacht terug naar mijn jeugd. Niet omdat ik nu ineens weer naakt aan het strand wil liggen, maar omdat ik me realiseerde hoe vanzelfsprekend bloot ooit kon zijn — gewoon aan het strand, in de duinen, zonder dat iemand daar een punt van maakte.
Misschien is dat wel de belangrijkste boodschap:
Niet dat iedereen naturist moet worden, niet dat iedereen artistieke naaktfotografie moet waarderen. Maar wel dat een menselijk lichaam niet automatisch iets seksueels of schokkends hoeft te zijn, maar juist iets moois en gewoons is.
Gewoon bloot, Blootgewoon.
Vragen of opmerkingen? Neem gerust contact op.